Ayıp bize! Kasım ayında yaz kampında neler olduğunu yazmak tatil fotoğraflarına bakıp iç geçirmek gibi. “Zaman çabuk geçiyor” klişesiyle geçiştirsem olur mu? Ya da “hayatım çok yoğun bu aralar, vakit yok” desem? Herneyse geç kalmış sayılmayız, hala Genç Yeşiller diye bir grup var ve onların bir internet siteleri var, e yeter.

Temmuz ayının ikinci haftası başladı kampımız. Öncelikle yolu anlatmak lazım. Şavşat kolay ulaşılır bir yer değil…hakkaten değil. Benim gibi bir hafta öncesinde Bodrum yakınlarında sakin bir koyda yüzmekteyken, ‘Artvin’e gitmek lazım artık’ deyip yola düşerseniz dere-tepe düz gitmeniz günlerce yolda olmanız demektir. Ve biz (Pieter ve ben) Bodrum-Şavşat arası yaklaşık 1700 km’yi otostop yaparak gittik. Hayatımızda denediğimiz en manyak şeylerden biriydi. İnanılmaz iyi insanlarla tanıştık, yaklaşık 50 bardak çay içtik, her yerde farklı müzikler dinledik, farklı şivelerde konuştuk, geceleri çadırımızı yeri geldi bir ayçiçeği tarlasına, yeri geldi bir fındık bahçesine kurduk, ve umutsuzluğa kapıldığımız her anda karşımıza yeni bir şey çıktı, sevinçten şaşkınlıktan ne yapacağımızı bilemedik. Sonuç olarak diyeceğim şudur: Otostop yapın, otostop iyidir. Bisiklet de iyidir ama uzun yola gidiyorsanız, bisikletinizi sırtınıza alıp otostop çekin!

Kampa Avrupa’nın birçok ülkesinden, Karadeniz civarında ükelerden ve Kafkasya’dan yaklaşık 60 tane genç ve yeşil insan katıldı. Bu tür ortamlarda güzel olan söze en başından başlamanız gerekmemesi. “İklim değişikliği nedir?” diye başlamak yerine, “önümüzdeki sene iklim değişikliği zirvesinde neler yapılmalı?” sorusuyla başlıyorsunuz. Daha yoğun, daha verimli geçiyor sanki…eğlence her daim zaten. Bu sene yapılan atölye çalışmalarından, oturumlardan, söyleşilerden, oyunlardan benim aklımda kalan konular Yeşiller Partisi’nden Ahmet Atıl Aşıcı’nın yeşil ekonomi (Mümkün mü? Nasıl?) sunumu, neoliberalizm-küreselleşme etrafında dönen çeşitli atölye ve oyunlar, ve tabiki Şavşat’taki hidroelektrik santraller… Yeşil Yeni Düzen eleştiriye açık bir öneri sadece, Genç Yeşiller olarak üzerinde anlaşıp politik olarak savunduğumuz bir yapı değil henüz. Ancak yerel – küçük ölçekli ekonomiler çok net altına imzamızı atacağımız bir yöntem. Bu nedenle neoliberalizm ve küreselleşme ikilisinin doğada, hayatlarımızda, algılarımızda, duygularımızda yarattığı tahribatın olabildiğince farkındayız ve karşısındayız. E yani Foucault’un dediği gibi “İktidar her yerde”, evet biz de bunun bir parçasıyız, ama ölmedik ya! Foucault belki şunu da demek istemiştir, “Direniş de her yerde”. 

Şu HES’ler konusu hakkaten can sıkıcı. Özellikle bunu hükümetin doğal sit alanı kavramını ortadan kaldıran yeni “doğa koruma” kanunu tasarısını meclise sunmasından sonra yazıyor olmak insanın içini sızlatıyor. O konuyu ayrıca yazmak gerek tabi ama yukarıdaki paragrafa direk olarak bağlandığından bahsetmeden edemeyeceğim. Karadeniz ve Anadolu’da diğer pek çok yer HES inşaatı nedeniyle doğal yıkıma uğruyor. Enerji üretmek bahanesi ile üzerinde baraj yapılacak derenin suyunun tüm kullanım hakları şirketlere devrediliyor. ‘Ordan burdan ne kazanırsak kardır’ mantığı neoliberal sistemin vazgeçilmezi değil midir? Liberal ekonomi en azından “kamu yararı” (common good) hedefini de güderken, ah şu ‘neo’ öneki yok mu, yaşamı savunanların canına ot tıkamak demek! Şavşat’ta Derelerin Kardeşliği Platfomu’yla ortak bir basın açıklaması yaptık. Aslında ortak bir eylem, bir sokak gösterisi planlamıştık ama önümüze yörede çıt çıkmasından korkan yerel yöneticiler çıktı. Neyse diyeceğimizi dedik, yerel basında oldukça da geniş yer buldu. Ardından onlarla kolkola horon teptik, dansettik, nefes aldık biraz birlikte.

Benim açımdan böyle güzel bir haftaydı. Bir sonraki kampta siz de orada olmak isterseniz bize yazın. Biz sizin de orada olmanızı çok isteriz. Görüşmek üzere!

Esra Özkan